آنچه در تعريف به امور قدسي و غير قدسي اشاره كرده در سوره فرقان موجود است. آياتي كه در سوره به امور ماورايي اشاره دارد از قبيل امور قدسي هستند مثلا در آيه 6 مي فرمايد قرآن را خدايي فرستاده كه از سر آسمانها و زمين خبر دارد و يا در آيات ديگري قرآن به وجود باغهايي در عالم ملكوت اشاره دارد كه اين دسته آيات هم از امور قدسي محسوب مي شوند. در اين سوره آيات فراواني در انذار كفار آمده و در آن آيات به وجود عالمي وراي اين دنيا اشاره شده و فرموده كه در صورت عدم پذيرش حقايق الهي عاقبت به دوزخ منتقل مي شويد. اين دو دسته آيات كه به وجود نعمات الهي در بهشت و جهنم اشاره دارد همگي از امور قدسي محسوب مي شوند كه قرآن به مومنين و كفار وعده ي آن را داده است.

همچنين در اين سوره به امور غير قدسي يا دنيايي نيز پرداخته. آنچه در مكتب اسلام بسيار حايز اهميت است جمع كردن بين دنيا و آخرت است. بد نيست به اين روايت اشاره كنيم كه مي فرمايد:

 ‹ براي دنيايت چنان كار كن كه گويي تا ابد زنده هستي و براي آخرتت چنان كار كن كه گويي فردا ميميري›. اين ديد بسيار زيبا و در عين حال عمل به آن مشكل است. آيات 46 تا 54 به نعمات دنيايي اشاره دارد كه خدا آفتابي را فرستاد و شب را لباسي بر روز قرار داد و خواب را مايه ي آرامش. همچنين بادهاي بشارت دهنده ي رحمت الهي (باران) را فرستاد و بشر را از آب آفريد. همه اينها به آيات الهي در روي زمين اشاره ميكند. در پايان سوره هم كه به بيان صفات مومنين و كفار مي پردازد مجددا هم صفات و حالات دنيايي آنان را بيان مي كند و هم سرنوشت اخروي آنان را. از جمله صفات دنيايي و قدسي مومنين (به ترتيب) : در زمين با تواضع راه مي روند، ترس از عذاب الهي .